|
|
||||
| fendimizin Şemaili | ||||
|
· Yaratılış ve ahlâk itibariyle insanların en üstünü idi. · Bütün Peygamberlerin en güzeli o idi. · Boynu uzun ve gümüş gibi saf, omuzları ve pazuları kalın, parmakları uzundu. · Kendisi şişman değildi. · Uzuna yakın orta boylu, güçlü ve kuvvetli idi. · Mübarek cildi ipekten yumuşaktı. · Yüzü hafifçe yuvarlak, kaşları hilâl gibi idi.
· Konuşurken ön dişlerinden nurlar saçılır, gülerken ağzında ışıkların bile aydınlandığı sanılırdı. · Koku sürünsün veya sürünmesin teni ve teri en güzel kokulardan daha güzel kokardı. · Mübarek eliyle bir çocuğun başını okşasa, o çocuk diğerleri arasından hemen seçilir, belli olurdu. · Pek uzaktan işitir, kimsenin göremeyeceği mesafeden görürdü. · Bir yere giderken sağına soluna bakıp yürümez, vakar ve süratle ilerlerdi. Yüzünde nur, sözünde kuvvet, lisanında bir güzellik vardı. · Herkesin aklına göre söz söyler, herkese güler yüz gösterirdi. · Kimsenin sözünü yarıda kesmez, haşin davranmaz, mütevazi yaşardı. O'nu ansızın görenler heyecan ve sevgiyle ürperir, konuşunca hayran olurdu. · Bütün insanları hoş tutar, hizmetçilerine şefkatle muamele ederdi. · Kendisi ne yer, ne giyerse, hizmetçilerine de onları yedirir, onları giydirirdi. · Çocukları çok sever, saçlarını okşar, onlarla konuşurdu. · Son derece cömert, sözüne sâdık ve merhametli idi. · Güzel ahlâk bakımından insanların en üstünü idi. · Hülasa kâinatın efendisi, Allah'ın sevgilisi, mü'minlerin baş tacı, hasta gönüllerin ilâcı, çaresizlerin yardımcısı, mazlumların koruyucusu, düşünülebilen her türlü üstünlüğün sahibi idi. · Allah'ın salât ve selamı O'nun ve O'na yakın olanların üzerine olsun. |
||||